Blog Image

Pietersblog

Feiten en meningen.


Onderdeel: Pietersblog

Welkom

Ik wil de website verbreden van vroeger naar nu. Ik wil mijn zorgen delen over de ontwikkelingen van de afgelopen jaren en een oog op de toekomst richten. Daar is alle reden voor. Seksueel misbruik is in tal van landen een wapen in de strijd, miljoenen kinderen zijn getraumatiseerd en of hebben geen toekomst.
Maar niet alleen mijn zorg ook de lichtpuntjes wil ik graag delen. Ik plaats ook recente tekeningen en schilderijen ter ondersteuning van de verhalen.

Peter van Velzen

stop seksueel geweld

Sexueel Misbruik Posted on Wed, February 05, 2020 10:30:43
Dit nummer is opgenomen door Obed Brinkman en vrienden. Meer informatie is hierover te vinden op zijn website Stop seksueel geweld.nl . Het is een krachtig signaal tegen misbruik en de gevolgen daarvan. Het is meer dan ooit actueel bij het uitkomen van het rapport seksueel misbruik bij Jehova’s getuigen en de opvang van jongens die slachtoffer zijn van gedwongen prostitutie.
Voor meer muziekvideo’s van Obed:
https://www.o-bat.nl/


Alabama 2019

Sexueel Misbruik Posted on Fri, January 03, 2020 22:47:24

Vrouwenrechten staan in Alabama zwaar onder druk. Maar ze kunnen het nog gekker maken. Als een vrouw/meisje wordt verkracht en zwanger wordt is het verboden om abortus te plegen. Dat is illegaal en strafbaar. Maar bovenal heeft de verkrachter in Alabama wettelijk omgangsrechten (parental rights), en dat betekent dat hij het kind dus mag ophalen en bij zich houden voor bepaalde tijd. Dit is een horror scenario. Onmenselijk en misdadig. Republikeinen in Alabama hebben deze wet bekrachtigd.

Bron:Sharia court orders jail for rape victim unless kids handed to rapist. No, wait. That was in Alabama. Dailykos.com



Gevolgen misbruik.

Sexueel Misbruik Posted on Thu, October 10, 2019 12:18:34
Zelfportet, acryl op canvas, pvvelzen.

Ik heb heel lang geroepen:”met mij is niets aan de hand” Bang van wat ik zou moet zeggen, bang voor de afgrond van emoties waar ik in zou verzuipen. Echter de ommekeer kwam niet omdat ik iets vrijwillig had besloten. Mijn lijf hield er mee op. Stomweg. De stilte was vernietigend. Ik liep te huilen, zonder te kunnen stoppen: in de bus, de trein,op mijn werk, in de hotels waar ik kwam. Burned Out zeiden ze, ga naar huis. Er viel niets tegen te doen. Mijn dagboeken nalezen, gesprekken voeren, vijf psychiaters doorwerken, vechten tegen mijn angst voor het grote, donkere, diepe gat.

Je moet er doorheen zei ze. Ik zei dat ze zichzelf moest redden, ze bleef.

Ik moest inzicht krijgen, bij mijn gevoel komen en het verband tussen mijn gedrag in relatie tot misbruik. Daar is veel over aan te geven maar tegelijkertijd is dit proces ongelooflijk ingewikkeld . In mijn dagboekaantekeningen probeer ik verbanden te leggen of herken later in mijn teksten dat er een verband is. Dat kan dan voor mij helder zijn,er hoort een kanttekening bij: mijn psychiaters hebben steeds de neiging gehad om het kleiner te maken dan het belang dat het voor mij heeft. Dat te eerste en ook is van belang te vermelden dat dit alleen te bespreken is met mensen die mij zeer na staan. Veiligheid staat voorop en persoonlijk vindt ik dat het mijn proces is. .

Repeterende beelden

Beeld: mijn ouders drinken tegen de avond voor het eten alcohol en roken sigaretten. Mijn moeder kookt. Als ze me aanhaalt en probeert te knuffelen, voelt dat hard aan en ruikt ze naar drank.

Beelden: mijn vader heeft een net, donker pak aan, golvend haar. Verzorgt cq manicuurt zijn nagels. Hij rijdt in een Ford. Is overdag vaak weg. Als hij familie bezoekt neemt hij alleen mij mee. Ik ben zijn lievelingskind, zegt mijn tante. Op visite een geziene gast. Beelden: Ik herinner me stoeipartijen.Leuk, soms niet leuk. In pyjama.Daar zit geen ondergoed bij. Hij vindt het leuk om aan mijn broek te trekken.

Beelden: er zijn avonden (woensdagavond) dat mijn moeder naar haar toneelgroep gaat. Meestal gaan ze ergens wat drinken en wordt het heel laat. Ze staat voor de spiegel, maakt zich op en gaat weg. Ik kijk haar na.

Beelden: wordt wakker gemaakt en trek een ochtendjas aan. Door de winkel naar boven. Dan vraagt mijn vader om de winkeldeur in het nachtslot te doen. Later als ik weer naar beneden ga, moet het knopje weer omlaag.

Beelden: Ik sla met mij hoofd heen en weer en raak in trance, val in slaap. Zo stopt het denken en gevoel. Jaren gedaan om niet te hoeven voelen.

Beelden: Elke ochtend om zeven uur ben ik misdienaar in onze kerk. Ik heb een boek gelezen waarin de jongen, een hoofdpersoon, overweegt om steentjes in zijn schoenen te doen. In het verhaal wordt de onverzorgde wond levensbedreigend. Ik denk serieus dat als ik doodga, dat mijn ouders mij zullen missen. Dan pas. Te laat. Hier dacht ik over na op weg naar de kerk in het donker, en van kerk naar school.

Beelden: Ik had een droom. Jezus red me uit het moeras. Wat ik nu doormaak, is belangrijk voor later. Ik denk dat ik stigmata krijg en fantaseer dat ik niet ouder wordt dan 33 jaar.

Beelden: mijn vader en ik staan samen op om 7 uur. Hij lacht naar me. Hij bloot, net als ik. We kwamen dit keer uit het grote bed. Dan was mijn moeder er dus niet. Krijg dat beeld niet uit mijn hoofd.

Beelden: ik zit bij mijn vader op schoot, met mijn rug naar hem toe, voel alleen zijn handen. Op mijn benen. Wijdbeens, opbollende dijen. Ik krijg dat beeld niet uit mijn hoofd.

Beelden: Op de wc. Mijn onderbroek zit vast in bloedkorsten en witte push. Beetje bij beetje pulk ik het los en kijk ernaar. Schrik me wezenloos en pieker hoe ik het moet verbergen. Ik moet echt nodig. Daarna trek ik mijn broek weer op. Koud geworden duw ik het weer terug.

Beelden: Bij de huisarts: zetpillen voor mijn anus. Was het gonorroe? Hij verwijt mijn moeder dat ze wegkijkt of niet in de gaten heeft wat er gaande is. Hij is woest. Dit verhaal heb ik van haar zelf. De huisarts heeft vermoedelijk de kinderbescherming gebeld.

Beelden: mijn vader maakt mij midden in de nacht wakker. Ik moet blijven liggen. Hij zegt mij gedag, neemt afscheid. Ik zag hem pas weer toe hij op bezoek kwam in het 2e kindertehuis.

Beelden: op een zaterdagmiddag kom ik thuis van de Welpen. Er is een dame die ik niet ken. Ze neemt ons mee naar een Kindertehuis De Voorzienigheid. Ze zegt niets, zet ons af voor de deur en gaat weg.

Beelden: Met een smoes neemt mijn moeder ons mee naar huis en blijven daar drie weken ondergedoken. We mogen niet aan het raam staan, niet naar school. Savonds staat mijn vader aan de overkant. Hij mag ons niet zien. Na drie weken komen zwart geklede agenten in de winkel naar binnen en vechten schreeuwend om de sleutel van het achterhuis. Wij vluchten naar de bakkerij naast onze winkel. Daar worden we opgepakt door de agenten en naar Leiden gebracht voor de eerst komende drie jaar. We hadden allen onze eigen kleren aan. De winkel verdwijnt met alles erin en eraan.

Gevolgen

Lagere school. Ik kan me geen namen herinneren van klasgenoten of leraren. Ik heb geen vrienden behalve Blom die bij mijn de buurt woont. Ik neem geen vriendjes mee naar huis. Ik wordt op school gepest en nagezeten door een groep van drie of vier jongens. Mijn schoolresultaten zijn slecht. Ik ben afwezig. Aan het eind van de vijfde klas verdwijn ik in een kindertehuis. Voor mijn bestwil.

Met enige regelmaat heb ik last van psychoses: spierverstijving, niet in staat iets te zeggen. Hoor mezelf praten met een kinderstem.

Scheur het vel van mijn handen om pijn te voelen.

Ik heb moeten beloven om over mijn geschiedenis niet te spreken.

Mijn intuitie moet voorkomen dat ik met verkeerde mensen omgaan. Toch wordt ik vaak aangesproken door mannen die me mee willen nemen naar een hotel, die willen kietelen, die vragen stellen die ik niet wil beantwoorden.

Ik vul de gaten op met humor, ik voorkom antwoorden door zelf vragen te stellen.

Vertoon promiscui gedrag en altijd bezig om anderen blij te maken en mijn eigen deur blijft dicht.

Mijn huwelijk ging op de klippen omdat ik normaal wilde zijn, een maatschappelijke positie: huis, boompje beestje zoals ze het noemen. Het was echter een leven in twee werelden. Een zoektocht in de woestijn. Pijnlijk. Vooral op zoek naar herhaling van mijn eerst genoten opwinding. Een soort verslaving.

Dissociëren gebeurde regelmatig. Voor mijn werk moest ik lange afstanden rijden. Daarbij splitste ik mezelf geleidelijk op. Het kon ook gebeuren dat ik niet aankwam of veel te laat aankwam. Hoorde mezelf praten, zag mezelf zitten, gaf antwoorden, en tegelijkertijd: ik was er niet. Ik kon er mee spelen als ik een paar dagen alleen was. Het helpt ook bij medische ingrepen: ik stap eruit en laat het gebeuren. Als ze klaar zijn wordt ik wakker en heb ondertussen wel alles kunnen volgen.

Controle houden was de rode draad : vrij man zijn.

Ik kan niet zeggen: ” Ik ben je vader.” Dan kruipt de pijn in mijn lijf. Ik verzin wel wat anders.

Mijn psychiater wil dat ik mijn woede moet laten opkomen. De dader veroordelen. Ik weiger dat. Mijn moeder heeft haar hele leven lang haar woede geuit over mijn vader. Ik laat mijn leven niet kleuren door levenslang woest te zijn. Ik zeg dat ik sterker ben dan mijn vader. En dat is ook zo. Mijn woede heeft betrekking op de stilte. Er werd gesproken over mijn zus, nooit over mij. Op mijn verzoek schrijft mijn moeder over haar jeugd en de eerste jaren met mijn vader. Ze stopt bij mijn geboortejaar. Ik wil weten waarom. Ze heeft het nooit verteld. Ik had het gevoel dat ze me niet vertrouwde. Ze heeft me nooit iets gevraagd. En dat is wonderlijk: ik herinner me de huisarts die me behandeld voor gonorroe met zetpillen. Hij vraagt haar of ze nu eindelijk niet doorheeft wat er gaande is. Hij is woest en is waarschijnlijk ook degene die justitie heeft gebeld. We hebben het er niet over. Mijn zus verteld dat ik laat huilend naar bed kom waar ik op mijn zij ga liggen en mijn knieën optrek.

Nog een stapeltje triggers: kerst, schoollokalen, het nummer ” schlave mijn prinschen schlaf ein van de Dutch Swingcollege Band, favoriete band van mijn vader en het Ave Maria van Mozart, favoriete muziek van mijn moeder een nummer dat mijn moeder regelmatig keihard draaide en ons wakker hield.

Niemand vraagt ernaar, maar als het ter sprake komt, kan ik het verhaal vertellen in de verkorte versie zonder in trance te geraken en zelfs antwoord te geven als het gesprek verder gaat. Voor veel mensen is het ongemakkelijk. Er valt niet zoveel over te zeggen.

Vraag: wordt het uiteindelijk minder, gaat het over? Antwoord: nee, het gaat nooit over, het kleurt mijn leven, het is wat het is. Degene met wie ik al meer dan 40 jaar vallen en opstaan deel, van wie ik hou en alle strijd heb gestreden, maakt het leven waardevol. Ik heb mij indertijd aangemeld voor drie mannenverwerkingsweekends. Daar beleefde ik het grote, diepe gat, de heftigheid en veiligheid. Het hielp. Zal ik nooit vergeten.

Er is geen rangorde in verdriet, zo heb ik geleerd.

Hotelkamer: foto pvvelzen copyright.


Instagram gebruiken

Sexueel Misbruik Posted on Fri, September 27, 2019 21:35:19

Ik heb een account gemaakt op instagram. Hierop heb ik tekeningen en schilderijen gepubliceert ter ondersteuning van het gesprek over sexueel misbruik van jongens en de gevolgen daarvan.

Ik heb meer dan 200 tekeningen, olieverf schilderijen en canvasboards gemaakt met als uitgangspunt mijn leven met een trauma. Naast het bijhouden van een dagboek, schilderde ik de beelden die me dwars zaten. Steeds terugkerende beelden die verband hielden met elkaar maar geen uitleg gaven. Steeds kwam de vraag terug: wat is er gebeurd in die eerste 10 jaar? Waarom heb ik die beelden?

Ik kocht boeken over jongens en seksueel misbruik. Wat zijn de gevolgen, wat is de rode draad. Zijn die gevolgen ook vanzelf het bewijs ? Ik liet schilderijen zien op de Wackers Academie en een groepsgenoot vroeg meteen of het hier om misbruik ging. Aardige hint. De belangrijkste getuige was mijn zus omdat ze vertelde hoe ik huilend naar beneden kwam en in bed kroop. En ik weet dat ik mijn benen niet kon strekken van de pijn. mijn hoofd heen en weer sloeg om in trance te raken en uiteindelijk in slaap viel.

De aantekeningen van mijn moeder en gesprekken met een paar familieleden gaven een paar aanwijzingen: mijn vader zou homosexueel zijn en vreemde vrienden hebben en ik was zijn lievelingskind. Hij nam mij als enige mee op familiebezoek in Weesp.

Ik wilde geen boek schrijven, tekenen en schilderen, dat was wat ik wilde en ook heb gedaan. Het is mooi zo. Maar de volgende stap: erover praten met anderen, dat bleek ongemakkelijk. Wat moet je met zo’n verhaal. Zoals gezegd: ik heb veel boeken gelezen, interne afgezocht, websites over mannen met misbruik ervaring en al die verhalen als spiegel gebruikt.

Ik wilde met Instagram ook zo’n spiegel aanbieden. Jongens en mannen die het internet afstruinen naar houvast, beelden bieden die ze zouden kunnen herkennen en het mogelijk makkelijker maakt om erover te gaan praten. Bevestiging krijgen, sterker worden om er mee te kunnen leven.

Het gaat niet over en het tekent je leven, maar het doorbreken van de stilte, het verzwijgen, de angst om afgewezen te worden, is ziekmakend, alcohol verslavend en/of je wordt een rook-of drugjunk. Het is onder druk de stilte uit je longen schreeuwen en dat is het begin van herstel.

Ga niet aan mij vragen wat ik allemaal bedoel. Luister naar je intuitie, kijk naar je beelden, praat. Daar worden we sterker van.

“De Zoeker” Acryl op canvas, 60-80



Polen

Sexueel Misbruik Posted on Sun, May 19, 2019 23:38:31

Inderdaad polen.
De katholieke kerk in Polen is een instituut gedragen door de bevolking. Lech Walesa speelde een belangrijke rol in de machtswisseling door stakingen van de havenarbeiders en mijnwerkers. Hij was de voorman van Solidariteit.
Bij de machtswisseling speelde ook Paus John Paul 11 een belangrijke rol.

Maar ook nu blijkt dat de priesters die in aanzien stonden onder de bevolking op grote schaal kinderen misbruikten en uit de schijnwerpers werden gehouden door de bisschoppen en kardinaal.

Er is recentelijk een video uitgebracht met verhalen van slachtoffers en gesprekken met de daders en de clerici die zorgen voor overplaatsingen en bescherming van de daders.

Het bekende verhaal.
Jongens die zelfmoord hebben gepleegd, mannen die worstelden met het verdriet, de pijn, hun hele leven lang.
De ontkenning, het kleinmaken, wegpraten.
De verjaring, het beschermde leven van de daders.
Meisjes/vrouwen en jongens/mannen.

De politieke, rechts populistische partij PIS is bang dat de uitgelekte verhalen en woede en ongeloof onder de bevolking een negatief verkiezingsresultaat zal hebben voor de europese verkiezingen.

Dat hopen we natuurlijk van harte.
Maar ik hoop ook dat het niet stopt: het onderzoek en dat gevallen die niet verjaard zijn alsnog leiden tot vervolging en bestraffing van de daders zoals Paul Franciscus heeft als regel vastgesteld:
-aangifte doen
-strafrechtelijke vervolging
-uit het ambt ontslaan.

Kinderen moeten veilig zijn! Dat zou algemeen geldend moeten zijn, maar helaas: dat is het niet.

Bron:
Wikipedia Lech Walesa
NOS video pools met ondertiteling lange versie: zoek op: NOS Polen Misbruik


Oil on canvas 1992
peter van velzen “Lost Youth”



Jehovagetuigen

Sexueel Misbruik Posted on Thu, August 16, 2018 23:16:11

Regelmatig kreeg ik bezoek van Jehovagetuigen aan de deur. Voor een praatje over God, de naderende apocalyps en of ik bij diegenen wilde horen die wel de troon van God zouden bereiken.
Elke keer beloofde de vrouw en het meisje de week daarop terug te komen en gaven me ter lezing een brochure.
Die week daarop kwamen ze niet.
In de krant stond een verhaal over sexueel misbruik binnen de kring van Jehova getuigen. Meisjes die daarover naar buiten traden werden geexcommuniceerd, en in het ergste geval door hun ouders voor dood verklaard.
Je hoort die kwestie binnenskamers af te handelen. Een commissie van oudsten bespreek de kwestie met de betrokken dader en het slachtoffer.
In de meeste gevallen is het een simpele uitglijder, ligt het aan het slachtoffer zelf, die te pas en te onpas een wulpse houding aannam waartegen de integere dader
geen weerstand kon bieden en werden vaak de rollen omgedraaid: eigen schuld.
Kwestie besproken, opgelosd. De Dader bleef in funktie.
Naar buiten treden was hoogverraad enz, enz.

Laat ik duidelijk zijn: bestuursleden van Jehova getuigen dienen strafrechterlijk te worden vervolgd vanwege het verzwijgen of het weigeren van aangifte doen in alle gevallen van sexueel misbruik of vermeend misbruik.

Deze strafrechterlijke procedures vinden nu plaats tegen kerkelijke leiders wereld wijd en dient ook van toepassing te zijn bij de Jehova’s.

Punt.
Peter van Velzen



Pennsylvania

Sexueel Misbruik Posted on Thu, August 16, 2018 22:58:49

Schilderij olie op Canvas 60/80 Peter van Velzen
Titel : Als plaatsvervanger van God op aarde: “Hij herschiep zijn zoon naar
zijn beeld en gelijkenis” www.pjotter.com

Als ik onderstaand artikel lees komen al mijn herinneringen boven van het misbruik en de inmense stilte waarin ik werd gedompeld. De gevolgen zijn inmens en een leven lang. Ik denk aan die jongens en meisjes die grof misbruikt zijn en de hel waar ze nog doorheen moeten. Welke straf je ook geeft aan die priesters, zij zijn altijd beter af. Het totale gebrek aan empathie, schuldgevoel of iets wat lijkt op excuses, drukt de slachtoffers verder de grond in.
Ik hoop dat er voldoende mensen zijn die die kinderen kunnen bijstaan, dat ze hun pijn en verdriet veilig kunnen uiten. Herstelproces kan jaren duren en dan nog.

zie ook over de gevolgen:
www.seksueelmisbruik.info

Bron: NOS Wim Koppinga.

Gisteren werd bekend
dat in de Amerikaanse staat Pennsylvania zeker duizend kinderen zijn
misbruikt door honderden priesters. Dit gebeurde decennialang, doordat
de kerk gebruikmaakte van een geraffineerde doofpot. Vanuit de bovenste
laag in de katholieke kerk werden priesters beschermd.

Dat blijkt uit onderzoek naar grensoverschrijdend gedrag in de staat Pennsylvania. In het rapport van de onderzoekscommissie staan
verschrikkelijke voorbeelden van structureel misbruik. “Priesters
verkrachtten kleine jongens en meisjes. De mannen van God, die
verantwoordelijk waren, deden niets: ze verstopten het allemaal.
Decennialang”, is te lezen.

Slachtoffers werden vaak onder druk
gezet om niet naar de autoriteiten te stappen. Zo stelden de bisschoppen
het belang van de kerk boven het belang van de kinderen.

Als een
priester op één locatie te veel in opspraak kwam, werd hij herplaatst
naar een nieuwe regio. Bij de oude parochie werd de waarheid van zijn
vertrek niet gemeld. “Zeg tegen parochianen dat hij op ‘ziekteverlof’
is, of last heeft van ‘vermoeidheidsklachten’. Of zeg helemaal niets”,
overleggen bisschoppen onderling in briefwisselingen. Bij een nieuwe
parochie werd de reden van een overplaatsing ook niet gegeven, waardoor
de priester verder zijn gang kon gaan.

Naakt poseren als Christus

Het
1400 pagina’s tellende onderzoek beschrijft enkele voorvallen tot in
detail. Een 7-jarig jongetje werd misbruikt door een priester die
vervolgens tegen hem zei dat hij bij hem zijn zonden moest opbiechten.

Een
andere priester misbruikte vijf zussen van één familie. Weer een ander
gaf toe dat hij in ieder geval aan twaalf jongetjes had gezeten. Toch
werd hij later door de bisschop, zijn leidinggevende, bedankt voor alles
dat hij ‘voor Gods mensen’ gedaan had.

Op een andere plek werd
een jong jongetje gedwongen naakt te poseren als Christus aan het kruis,
terwijl priesters hem fotografeerden met een polaroidcamera. Priesters
gaven de jongen en anderen gouden kettingen met een kruis. Door dat
kenmerk wisten andere priesters ook dat het kind misbruikt kon worden.

Bron: Nos 16 augustus 2018